Gelegenheidspreken

Kerstpreek – Mat.2:1-2 / Luk.2:29-30

“We hebben gezien!”

Eerste Kerstdag

“Toen nu Jezus was geboren in Bethlehem in Judéa, in de dagen van koning Herodes, zie, wijzen uit het oosten kwamen naar Jeruzalem en zeiden: Waar is de Koning der Joden Die geboren is? Want wij hebben Zijn ster gezien in het oosten en zijn gekomen om Hem te huldigen.” (Mat.2:1-2)

De geschiedenis die we vandaag lezen, is er een vol contrasten. Mensen die van heel ver komen, maar er een lange reis voor over hebben en doorzetten om Hem te vinden die ze zoeken. Wat had hen op weg doen gaan? Een astronomisch teken!? Daar staat tegenover dat mensen die er bijna met de neus bovenop wonen, gewoon thuisblijven. En dat terwijl ze zulke duidelijke Godsuitspraken hadden die hen in beweging hadden moeten zetten!

De wijzen waren op weg gegaan toen zij thuis, in het Oosten, een ster zagen. Blijkbaar was het niet zomaar een ster, want ze hebben het over “zijn ster”, namelijk de ster van “de koning der Joden die geboren is”. Hoe ze daarbij kwamen?  Een mogelijke verklaring is, dat ze de profetie van Bileam over de koningsster (Num.24) kenden en dat ze op de een of andere manier wisten dat nu, bij deze ster, die profetie vervuld werd. Op basis van deze indirecte aanwijzing maakten ze de lange reis naar het land der Joden. Een daar werden ze voortgeholpen door mensen die heel nauwkeurige profetieën hadden… maar niet meegingen. En dus deelden ze ook niet in de grote blijdschap van de wijzen toen ze de ster weer zagen die hen precies bracht bij Hem die ze zochten. Eerbiedig knielden ze voor het Kind neer. Hun geschenken getuigden van inzicht. Goud: Hij is Gods Zoon; wierook: Hij is de aanbidding waard en mirre: Hij zal lijden.

Wat is onze reactie? Kennen we de kerstgeschiedenis wel, maar laat het ons onbewogen? Of zijn we geraakt door Gods teken? Dan mogen we delen in de blijdschap van de wijzen en, ook vandaag, gehoor geven aan de oproep om Hem te eren.

Tweede Kerstdag

“Simeon zei: Nu laat U, Heer, Uw slaaf in vrede heengaan naar Uw woord, want mijn ogen hebben Uw behoudenis gezien, die U bereid hebt voor het aangezicht van alle volken: een licht tot openbaring voor de naties en tot heerlijkheid voor Uw volk Israël.” (Luk.2:29-32).

Elke dag kwamen er waarschijnlijk meerdere ouders met hun eerstgeboren zoontje naar de tempel. Jozef en Maria waren gewoon een stel tussen de velen. Toch pikte Simeon hen er feilloos tussenuit. Zij zijn het, en bovenal: Hij is het! Hoe kan dat? Simeon was een bijzondere man. Hij eerde God in zijn leven. Hij vertrouwde erop dat God zijn beloften zou vervullen en zijn volk zou zegenen. Dat zou vertroosting geven aan iedere gelovige Israëliet die besefte hoe slecht het eigenlijk op dat moment met het volk gesteld was: onderworpen aan de Romeinen, veel schijnheiligheid en weinig besef van eigen zonde en schuld. Voor Simeon gold ook: de Heilige geest was op hem. God had hem door zijn Geest verteld dat hij de Gezalfde van de Heer, Degene door Wie de vertroosting zou komen, zou zien voordat hij zou sterven. Op deze, voor andere mensen een gewone maar voor hem een bijzondere dag, is hij speciaal naar de tempel gekomen. Hij wist door de Heilige Geest dat dit kind Degene is op Wie hij gewacht heeft. Vol enthousiasme neemt hij het in zijn armen en prijst hij God. Nu ziet hij Hem door Wie God behoudenis zal geven: aan het volk Israël en aan alle volken.

Zo mag het ook met ons gaan. Het is God de Vader die ons door zijn Geest laat zien Wie Jezus is: Zijn Zoon, door Wie wij verlossing hebben. Als we dat geloven, worden we ook aangestoken door nog een bijzonder iemand, Anna. In gedachten gaan we dan bij het groepje mensen staan dat bij de geboren Koning is en prijzen we God. Vervolgens houden we dat niet voor onszelf, maar vertellen we het aan ieder die het maar wil horen. God wil verlossing geven. Zijn naam is Jezus: de Heer redt. Hij zal zijn volk verlossen van hun zonden.

_________________________________________________________________________________