'In hoofdzaken eenheid, in bijzaken verdraagzaamheid en in alles de liefde'
Daarom heb ik een behagen in zwakheden, in smadelijke behandelingen, in noden, in vervolgingen, in benauwdheden, om Christus' wil. Want wanneer ik zwak ben, dan ben ik machtig.
De apostel Petrus is de schrijver van de twee brieven die zijn naam dragen. Door het schrijven van deze twee brieven gaf Petrus de vervulling aan de opdracht van Christus om de schapen en lammeren te weiden (Joh.21:15-17). Het ‘Babylon’ van 1 Petrus 5:13 is waarschijnlijk Rome (zie Op.17:5, 18), waar Petrus kort voor zijn dood naar toe was gegaan om de gemeenten te dienen. Er is geen Schriftuurlijk bewijs dat Petrus een gemeente gesticht heeft in Rome en als ‘bisschop’ vijfentwintig jaar daar heeft gediend, zoals de traditie zegt. Er waren meerdere gemeenten in Rome toen Paulus de Romeinenbrief schreef (zie speciaal Rom.16, waar verschillende huisgemeenten vermeld worden). Paulus zou nooit naar Rome zijn als Petrus daar geweest was. Paulus handelswijze was om naar die plaatsen te gaan waar geen andere apostelen waren geweest (Rom.15:20).
Tijdsbeeld
Nero begon een verschrikkelijke vervolging van de christenen in oktober van het jaar 64 n.Chr. Het was het hevigste in Rome zelf waar Nero zelfs Christenen verbrande om zijn tuinen te verlichten! Sommige bijbelleraars denken dat Paulus vrij werd gelaten in het voorjaar van 64 en naar Spanje reisde (Rom.15:28), en Petrus in de stad liet om te zorgen voor de gelovigen. Silas en Markus achter gelaten door Paulus, zijn ook in Rome (1Petr.5:12-13). Nero verbrandde Rome in juli en begon de vervolging in oktober van het jaar 64. Petrus wist dat ‘de vuurgloed’ (1Petr.4:12) vanuit Rome naar de andere provincies zou komen, en hij wilde de gelovigen bemoedigen. Deze gelovigen, in Klein-Azië, hadden al te lijden van vervolgingen maar Petrus waarschuwt dat deze nog zouden toenemen (1Petr.1:6-7; 3:13-17; 4:12; 5:9-10)
Thema
Het hoofdthema van Petrus eerste brief is genade, en het woord wordt in elk hoofdstuk gebruikt. Na het schrijven van de eerste brief was Petrus gearresteerd en veroordeeld; en hij schreef de tweede brief toen hij op de uitvoering van zijn veroordeling wachtte (2Petr.1:13-21). Het thema van de tweede brief is zekerheid dat na kennis komt. Petrus zag het gevaar van valse leer in waarschuwde de gelovigen ervoor op te passen (2Petr.3:17). In andere woorden, de twee brieven samen benadrukken de gevaren die de gemeente bedreigden. Satan kan komen als een leeuw om te verslinden door vervolging (1Petrus) of als een slang om te verleiden door valse leer (2Petrus). Staat in de eerste brief het lijden op de voorgrond, in de tweede is het dan de heerlijkheid (vgl. Rom.8:18 en Luk.24:26).