'In hoofdzaken eenheid, in bijzaken verdraagzaamheid en in alles de liefde'
Daarom heb ik een behagen in zwakheden, in smadelijke behandelingen, in noden, in vervolgingen, in benauwdheden, om Christus' wil. Want wanneer ik zwak ben, dan ben ik machtig.
Er is weinig of niets bekend van de profeet Nahum, behalve dan dat hij afkomstig was van de stad Elkos, en daarvan is de ligging niet zeker. Hij vermeld de inname van de Egyptische stad Thebe (3:8), wat in 663 v.Chr. plaatsvond, en hij voorzegde de val van Nineve dat in 612 v.Chr. plaatsvond. Deze jaartallen plaatsen hem in de tijd van koning Manasse (695-642) en Josia (640-609). Zijn tijdgenoten zouden dan Jeremia, Sefanja en Habakkuk geweest kunnen zijn.
Zijn tijd
Stel je eens voor hoe blij het volk van Juda geweest moet zijn toen ze hoorden: ‘Nineve is gevallen! De macht van Assyrië is verdwenen!’ (1:15). Assyrië was een meedogenloze vijand, dat op een brute wijze mannen, vrouwen en kinderen mishandelde. Hun legers vernietigden en plunderden: ze begroeven hun vijanden levend en vilde hen levend; ze spietsten mensen op palen en plaatste ze in de brandende zon. Assyrië werd door God gebruikt om het noordelijk rijk van Israël te tuchtigen; dat gebeurde in 721 v.Chr. In 701 v.Chr. probeerden de Assyriërs Juda te verslaan, maar God kwam tussenbeide en vernietigde hun leger (Jes.36-37). Toch bleef Assyrië altijd nog de gesel van de volken; elk volk probeerde bij haar in de gunst te komen om haar voordeel ermee te doen. Uiteindelijk werd in 612 v.Chr. Nineve vernietigd door de Meden en de Babyloniërs; en haar verwoesting was zo grondig dat het duurde tot 1842 n.Chr. (!) voordat de ruïnes van de stad weer ontdekt werden.
Zijn boodschap.
Vanwege die toekomstige verwoesting was het dat Nahum schreef. Hij schreef dit boekje op het moment dat Assyrië op het hoogtepunt van haar macht was. Niemand zou ervan gedroomd hebben dat Nineve zou vallen, maar God kent de toekomst en gaf Nahum de opdracht deze boodschap te schrijven voor de angstige mensen in Juda. Het was geen waarschuwing voor de stad Nineve; die waren ongeveer honderdvijftig jaar eerder al gewaarschuwd door de profeet Jona. Nee, er was geen hoop voor Nineve; Gods geduld met haar was over en het oordeel stond vast. Anders gezegd, het was een boodschap van hoop voor Juda, om op God te vertrouwen in een tijd van groot gevaar. Alle drie hoofdstukken vertellen iets over God en ook over de stad Nineve.