Serie: Leven in Crisistijden

Deel 3 – Lot

Genesis 13 + 19

Voorwoord

Christenen die zeggen dat we het Oude Testament niet meer nodig hebben vergissen zich! Het Nieuwe Testament is vaak niet te begrijpen zonder het Oude Testament. Daarom vond de Heilige Geest het ook nodig ons op het tegendeel te wijzen. “Want alles wat tevoren geschreven is, is tot onze lering geschreven, opdat wij door de volharding en door de vertroosting van de Schriften de hoop hebben.” (Rom.15:4) En terugkijkend op gebeurtenissen uit het verleden van het volk Israël, concludeert de apostel Paulus: “En deze dingen gebeurden tot voorbeelden voor ons, opdat wij geen begeerte in het kwade zouden hebben, zoals zij er begeerte in hadden.” (1Kor.10:6) En vervolgt in vers 11 – “Al deze dingen nu zijn hun overkomen als voorbeelden en zijn beschreven tot waarschuwing voor ons, op wie de einden van de eeuwen zijn gekomen.” Vraag je je af waarom bijvoorbeeld de ‘opname’ van Henoch in het Oude Testament is vermeld, dan geloof ik dat hij (zonder dat hij het wist of besefte) een type is van de Opname van de Gemeente, die voor het oordeel dat over de aarde zou komen, werd weggenomen. Waarom de geschiedenis van een falende Lot in het Oude Testament is vermeld, dan geloof ik opdat wij niet hoogmoedig zouden worden en oordelen over een andere gelovige (!), want hij die meent te staan, moet uitkijken dat hij ook niet valt (1Kor.10:12).

Inleiding

Laten we eerst maar eens vaststellen dat Lot een gelovige was, een rechtvaardige zoals Petrus het verwoord. “En als Hij de rechtvaardige Lot gered heeft die zwaar te lijden had door de wandel in losbandigheid van de zedelozen; want deze rechtvaardige heeft, toen hij in hun midden woonde, dag aan dag zijn rechtvaardige ziel door het zien en horen gekweld met hun wetteloze werken, dan weet de Heer Godvrezenden uit de verzoeking te redden, maar onrechtvaardigen te bewaren tot de dag van het oordeel om gestraft te worden.” (2Petr.2:7-9) Zo wordt tot drie keer toe gesproken van een ‘rechtvaardige’ Lot. Wanneer je op de hoogte bent van het leven van Lot, zoals die in Gods Woord wordt beschreven (Gen.13:5-13; 14:8-16; 19:1-38), dan kom je moeilijk tot de ontdekking dat Lot een “rechtvaardige” was. Lot’s geloof ging niet gepaard met werken van het geloof maar ook niet in zijn houding, eerder het tegendeel! Toch was hij een rechtvaardige en we dienen dan ook voorzichtig zijn met het vellen van een oordeel, ook van medemensen, we zouden ons danig kunnen vergissen. Hadden we alleen het Oude Testament om ons te informeren over Lot, dan hadden we nooit geweten dat hij rechtvaardige was. Het strekt Lot uiteraard niet tot eer. Dat Lot toch een gelovige was, blijkt uit het feit dat hij zwaar leed door wat hij om zich heen zag. Hij zag zedeloze mensen in losbandigheid leven. Hij woonde in hun midden en kwam er dag aan dag mee in aanraking. Hij hoorde hun smerige praat en hij zag hun vuile gedrag. Dat sneed hem allemaal door zijn ziel.

Een overzicht van het leven van Lot

U kent ze wellicht ook wel gelovigen die zich gedragen als Lot. In Hebreeën 11 hebben we een hele lijst van ‘geloofshelden’, maar de naam van Lot ontbreekt helaas! Lot is een beeld van een gelovige die niet leeft in de kracht van Gods Geest en daarom ook faalde in zijn leven als gelovige. Er is maar één Abraham en maar één Elia, maar er zijn helaas duizenden zoals Lot! Zolang Lot onder de hoede van Abraham was ging het goed, maar hij kon niet op eigen benen staan, want toen de beproevingen kwamen zien we dat hij niet kon standhouden en raakte van de weg af. Is dat ook niet het verhaal van veel gelovigen, ook in onze tijd? Iemand is geestelijk wanneer de dingen van Gods Geest de grote realiteiten voor hem zijn. Iemand is geestelijk als hij leeft en beweegt onder de aanwezige kracht van de Onzichtbare.

“Door het geloof verliet hij (Mozes) Egypte, zonder de toorn van de koning te vrezen; want hij bleef standvastig, als zag hij de Onzichtbare.” (Heb.11:27) Iemand is geestelijk voor wie de zintuiglijke dingen slechts de schaduwen zijn van de onzichtbare dingen, en die bij elke keuze waartoe hij geroepen is, onmiddellijk rekening houdt met het onzichtbare. De vleselijke mens oordeelt met zijn zintuigen. De geestelijke mens oordeelt door de Heilige Geest. De vleselijke mens kijkt naar tijdelijk voordeel, de spirituele naar het welzijn van de ziel. Maar Lot was niet geestelijk, want: “Lot hief zijn ogen op, en hij zag de ganse vlakte der Jordaan, dat zij die geheel bevochtigde; eer de HEERE Sodom en Gomorra verdorven had, was zij als de hof des HEEREN, als Egypteland, als gij komt te Zoar. Zo koos Lot voor zich de ganse vlakte der Jordaan, en Lot trok tegen het oosten.” (Gen.13:10-11) Lot ging Sodom binnen met zijn ogen wijd open. Hij wist dat hij zijn kinderen in slecht gezelschap bracht en zijn gezin te midden van de meest afschuwelijke heidenen; maar de belangrijkste kwestie bij hem leek zaken en geld te zijn. Abraham leidde Lot uit Egypte, maar hij kon Egypte niet uit Lot leiden. De Heer had hetzelfde probleem met het volk Israël. “Het duurde een nacht om Israël uit Egypte te leiden, maar veertig jaar om Egypte uit Israël te leiden”. Egypte is een beeld van de rijkdommen die de wereld kan geven.

Verkeerde beslissingen

Wij kunnen onze beslissingen, gemaakt in het verleden vergeten zijn, maar onze beslissingen vergeten ons nooit! Toen Lot richting Sodom ging (vs.12) verloor hij de bescherming van de ‘Rechter van de ganse aarde’! (18:25) en onderging de gevolgen van zijn beslissing. Hij volgde de weg van vriendschap met de wereld (Jak.4:4), kreeg de wereld lief (1Joh.2:15-17), werd wereldgelijkvormig (Rom.12:2) en werd uiteindelijk met de wereld geoordeeld (1Kor.11:32). Lot had gedacht dat Sodom een plaats van vrede en veiligheid was, maar dat bleek heel anders! Gelovigen worden niet zomaar door de wereld gevangen, dat gaat geleidelijk. In het geval van Lot begon het toen hij Egypte als zijn bestemming accepteerde en begon te wandelen door te zien wat voor ogen was in plaats van te wandelen door geloof. “Maar ieder wordt verzocht als hij door zijn eigen begeerte meegesleept en verlokt wordt. Daarna, als de begeerte bevrucht is, baart zij zonde; en als de zonde volwassen geworden is, brengt zij de dood voort.” (Jak.1:14-15) Lot gaf voorkeur aan de mensen van Sodom in plaats van zijn oom, en huizen van Sodom verwisselde hij voor de tenten van God. Op een gegeven moment werd Sodom overvallen door de koningen van het Oosten een ook Lot viel in hun handen. “Het dal Siddim nu was vol asfaltputten. Toen de koning van Sodom en die van Gomorra vluchtten, vielen zij daarin, en de overgeblevenen vluchtten naar het gebergte. En zij namen al de have van Sodom en Gomorra en al hun voedsel en trokken af. Ook namen zij Lot mede, de zoon van Abrams broeder, en zijn have, en trokken af; hij nu woonde te Sodom.” (Gen.14:10-12) Hier was de gelegenheid voor Abraham om voor zijn neef tussenbeide te treden. Alleen de toegewijde gelovige heeft de macht om de afvallige te helpen, en het is tot een trouwe gelovige dat de afvallige zich wendt wanneer hij in de problemen zit. In dit hoofdstuk bevrijdt Abraham Lot met het zwaard. Door geloof overwint hij de vijand en legt daarvoor 190 kilometer af (1Joh. 5:1-4). Een wereldse christen mag zich werkelijk gelukkig prijzen als hij een toegewijde broeder of zuster heeft die voor hem bidt!

Niets geleerd!

Had Lot zijn les geleerd? Nee, want nadat hij door Abraham uit de handen van de koningen van het Oosten was gered vinden we hem in de zondige stad Sodom (Gen.19). Een gevaarlijke plaats want het oordeel van God naderde, zo was aan Abraham meegedeeld, want Hij wilde de stad oordelen vanwege hun zonden. “Daarop zeide de Here: Het geroep over Sodom en Gomorra is voorwaar te groot, en haar zonde is voorwaar zeer zwaar.” (Gen.18:20) Daardoor wist Abraham meer over Sodom dan Lot, terwijl die in Sodom woonde! En ook hier was het weer Abraham die Lot redde uit zijn benarde positie, nu niet door het zwaard (Gen.14), maar door gebed (Gen.18:23vv.; 19:29). Toen Abraham voor Sodom pleitte, baseerde hij zijn beroep op de rechtvaardigheid van God, omdat zijn neef Lot een rechtvaardig man was (2Petr.2:9). Lot leefde misschien niet als een rechtvaardig man, maar hij bezat wel die rechtvaardigheid die alleen door geloof komt (Gen.15:6; Rom.4). God redde Lot in zijn genade en barmhartigheid (Gen.19:16, 19) omdat Lot rechtvaardig was in zijn ogen.

Lot als een type

Stel u voor, de ochtend begon zoals alle dagen voorheen. De mensen begonnen aan hun dagelijkse bezigheden, en toen, plotseling als een donderslag bij heldere hemel, kwam het oordeel! De zondige steden, Sodom en Gomorra, werden compleet vernietigd. Alleen Lot en zijn dochters ontkwamen. Het lot dat Sodom trof is een beeld van de komende toorn van God. “Evenzo, zoals het gebeurde in de dagen van Lot: zij aten, zij dronken, zij kochten, zij verkochten, zij plantten, zij bouwden; op de dag echter dat Lot uit Sodom ging, regende het vuur en zwavel van de hemel en verdelgde hen allen.” (Luk.17:28-29) Wanneer de mensen zullen gaan denken het is vrede en veiligheid, dan komt het oordeel (1Thes.5:3). Lots redding is een illustratie van de opname van de Gemeente, die voorafgaat aan het oordeel van God. God redde Lot vanwege Abrahams voorbede (Gen.19:29), en Hij zal de Gemeente bewaren voor de komende toorn vanwege Jezus’ ‘voorbede’ (1Thes.1:10; 5:9). Maar Lot is ook nog op een andere manier een type, namelijk als van een gelovige die gered wordt, maar zo als door vuur! (1Kor.3:15) Het einde van Lot is een rechtvaardige die niets van de gebeurtenissen die in zijn leven zijn voorgekomen heeft geleerd en beëindigde zijn leven in zonde en duisternis (Gen.19:30-38).

Voor meer over Lot zie:

Rubriek: Biografieën – Lot – Als door vuur!

Rubriek: Bijbel Oude Testament – Genesis 14 – Abraham en Lot

______________________________________________________________________________